wtorek, 12 sierpnia 2008

Powrót do... sztuki

Trudno uwierzyć, ale swojego czasu - zaledwie kilka dziesięcioleci wstecz - nawet kreda, jakiej używa się do pisania na tablicy bywała... artykułem deficytowym. Zdobycie jej normalną drogą, na przykład w sklepie, zakrawało na cud.

Jagoda Soin, wówczas uczennica II klasy podstawówki wynosiła kawałki kredy po kryjomu ze szkoły. W domu, najzwyklejszą igłą do szycia rzeźbiła w nich wymyślne głowy. Lubiła też malować i rysować, lepić w glinie. Jej talent od zawsze dostrzegali nauczyciele i permanentnie z niego korzystali. Gdzie jak gdzie, ale akurat w szkole robót plastycznych nigdy nie brakuje. A to trzeba zmienić dekoracje w klasie, to znowu przystroić salę gimnastyczną z okazji kolejnej uroczystości.

Jagoda z przyjemnością wykonywała różnorodne projekty własnego autorstwa, czuła jak wiele może z siebie dać. Twórcza praca od najmłodszych lat najbardziej ją pociągała. Planując swoją przyszłość zaczęła nawet marzyć o nauce w liceum plastycznym w Supraślu. Niestety, kiedy przyszło, co do czego, z braku miejsc nie została przyjęta. 'Wylądowała' wtedy w liceum ogólnokształcącym i to, jak na złość, w klasie matematycznej.

- To było absolutnie nie dla mnie, straszna nuda, dusiłam się, nie potrafiłam odnaleźć. Od początku zdawałam sobie sprawę, że nie wytrwam tam do matury, że muszę coś wymyślić. Po roku przeniosłam się do jednej z ostrołęckich zawodówek o profilu 'tkactwo artystyczne'. Wreszcie zaczęłam uczyć się tego, co naprawdę mnie fascynowało.

W nowej szkole pedagodzy szybko zorientowali się, z jak zdolną dziewczyną mają do czynienia i namawiali, by może jednak spróbowała jeszcze raz zdawać do liceum w Supraślu - teraz na pewno miało się udać, nauczyciele obiecywali specjalną, pełną superlatyw, opinię.

- Pewnie, że chciałam ale było za późno, straciłabym kolejny rok, byłabym starsza od koleżanek i kolegów z nowej klasy przynajmniej dwa lata. Zrezygnowałam więc i skończyłam zawodówkę, z czasem zrobiłam wieczorowo maturę i na tym edukację zakończyłam. Trochę żałuję, że nie znalazł się nikt, kto dałby mi takiego mobilizującego kopniaka, dzięki któremu na przykład spróbowałabym sił na jakiejś wyższej uczelni plastycznej. Pretensję mogę mieć jednak wyłącznie do siebie.

Cały artykuł o Jagodzie Soin z Chrzczonek dostępny na Portalu Rolniczym.

Brak komentarzy: